Protokół Rady Pedagogicznej Szkoleniowej z dnia 26.10.2011 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Agata Ladra   
niedziela, 12 lutego 2012 21:16

Temat: Alternatywne sposoby komunikowania się z uczniem

Program

1. Stymulacja mechanizmów lewopółkulowych- usprawnianie pracy lewej półkuli mózgowej – Agnieszka Soberka

2. Stymulacja mechanizmów lewopół- prezentacja Dorota Owczarek

3. Program komunikacji MAKATON – wnioski z dotychczasowego wdrażania systemu

4. Sprawy różne.

Przebieg

Ad 1) Nauczycielka Agnieszka Soberka zaprezentowała, w oparciu o odbyte szkolenie, wiadomości

nt. usprawniania lewej półkuli mózgowej, jako początkowego etapu w zastosowaniu komunikacji

alternatywnej z uczniem.

Nauczycielka przedstawiła:

Funkcje lewej półkuli:

-opracowuje informacje sekwencyjne,

-dostrzega różnice między znaczeniami ,literami, kolejnością głosek w sylabach, wyrazów

w zdaniu),

-porządkuje sekwencyjnie(np. układa kolejność głosek kto-kot),

-przetwarza reguły,

-przetwarza czas linearnie (odbiera, rejestruje upływający czas),

-odbiera, zapamiętuje i wytwarz informacje językowe,

- podczas nauki muzyki- czyta nuty, kontroluje uderzenie i tempo.

Główne strategie lewopółkulowe:

*sekwencje,

*relacje,

*analiza.

Przykłady codziennych sekwencji: chodzenie, otwieranie kluczem drzwi, robienie herbaty, samoobsługa,

mówienie i słuchanie mowy, gra na instrumentach, jazda rowerem, samochodem, robienie kanapki.

Rodzaje sekwencji: wzrokowe, słuchowe, ruchowe.

Etapy ćwiczeń sekwencji:

- naśladowanie,

- kontynuowanie,

- uzupełnianie,

- materiał tematyczny- obrazki,

- materiał atematyczny- figury geometryczne.

Przykłady ćwiczeń sekwencji w grupach:

- przypominanie przebiegu dnia,

- podsumowanie tygodnia- kronika grupy,

- porządkowanie posiłków- co było na śniadanie, obiad, podwieczorek .

Sekwencje wzrokowe- ciągi znaków stanowiących uporządkowaną wg określonej reguły strukturę linearną.

Rodzaje sekwencji: kontynuowanie, uzupełnianie, uczenie się przez instrukcję.

Pamięć symultaniczna- pozwala magazynować wszystkie informacje przestrzenne, przechowuje obrazy,

układów przestrzennych pomieszczeń, figur geometrycznych itp.

Pamięć sekwencyjna- magazynowanie informacji w lewej półkuli mózgu z uwzględnieniem kolejności.

Porozumiewanie się dzieci niemówiących –AAC.

Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii terapeutycznych

składa się z czterech części:

1. Karta oceny efektywności przekazywania informacji- dokonujemy oceny skuteczności przekazu informacji

oraz ogólne nastawienie i motywacja do komunikacji.

2. Karta oceny- służy do wyłonienia właściwych celów oddziaływań z zakresu komunikacji wspomagającej

i alternatywnej, cele kierunkowe są dobierane w zależności od potrzeb klienta.

3. Karta oceny- służy do zobrazowania możliwych do zastosowania metod działań i daje szansę dobrania strategii

zależnie od poziomu oddziaływań. Każda strategia oddziaływań opiera się na właściwym dla dziecka systemie

symboli.

- Symbole przedmiotowe- są trwałymi trójwymiarowymi symbolami, które mogą być poznawane dotykowo

i którymi użytkownik AAC może manipulować. W przypadku osób, które mają znaczne trudności

z powiązaniem przedmiotu z danym symbolem powinno się używać samych przedmiotów.

- Symbole dotykowe- podstawowym kanałem informacyjnym są umiejętności dotykowe użytkowników

- są one szczególnie polecane dla osób z upośledzeniami widzenia .

- Strategie wyboru słownictwa i symboli: wskazywanie wzrokiem, wskazywanie palcem, wskazywanie stopą,

wskazywanie wskaźnikiem przymocowanym do głowy, wskazywanie strumieniem światła.

4. Karta oceny- służy do protokołowania wyników badań oraz monitorowania zaplanowanych odstępach czasu

i nanoszenia uzyskanych wyników, w celu ich graficznego zobrazowania i mierzenia efektywności

zastosowanych oddziaływań.

Bardzo istotne jest stworzenie dla użytkowników AAC:

- ocenę efektywności porozumiewania się,

- wstępnej diagnozy porozumiewnia się,

- wstępnej oceny efektywności porozumiewania się,

- diagnozy możliwości komunikacyjnych,

- program rozwoju komunikacji ucznia,

- procedury karmienia i przewijania.

Pani Soberka przedstawiła zebranym literaturę, w oparciu o którą powstało zaprezentowane opracowanie :

„Sprawdź jak się porozumiewam" ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz

z propozycjami strategii terapeutycznych Magdalena Grycman

Zebrani zaakceptowali do stopniowego wdrażania procedury AAC w pracy z dziećmi z głębszym upośledzeniem

Ad 2) W nawiązaniu do wiadomości przedstawionych wcześniej , nauczycielka Dorota Owczarek przedstawiła

referat nt. Stymulacja mechanizmów lewopółkulowych

Cechy lewej półkuli:

sekwencyjna – porządkuje;

relacyjna – ustala relacje między elementami, porównuje elementy ze sobą;

analityczna – dostrzega wszystkie elementy, szczegóły.

W terapii należy uwzględnić by charakter bodźca był zgodny z charakterem lewej półkuli, czyli: sekwencja, relacja analiza.

Sekwencja jest ciągiem znaków (symboli) stanowiącym uporządkowaną wg określonej reguły strukturę linearną.

Układanie sekwencji prowadzimy zawsze od strony lewej do prawej, od góry do dołu.

Sekwencje wzrokowe:

a) Naśladowanie:

Zaczynamy od sekwencji tematycznej 2-elementowej, potem wprowadzamy sekwencję atematyczną.

Sekwencja tematyczna dwuelementowa (np. jabłko, gruszka, jabłko, gruszka);

dziecko pod spodem układa tak samo.

Rozszerzamy sekwencję powtarzając jeden element (wydłużanie sekwencji służy rozszerzaniu pola

widzenia dziecka) – sekwencja dwuelementowa, w tym jeden element powtarza się (np. jabłko, jabłko, gruszka,

jabłko, jabłko, gruszka).

Sekwencja trzyelementowa (jabłko, gruszka, śliwka, jabłko, gruszka, śliwka).

Sekwencja trzyelementowa, w tym jeden element powtarza się ( jabłko, gruszka, gruszka, śliwka, jabłko, gruszka, gruszka, śliwka).

W ten sposób tworzymy kolejne sekwencje; mogą powtarzać się dwa elementy.

b) Kontynuowanie:

Układamy sekwencję i polecamy dziecku, by układało dalej tak samo:

np. jabłko, gruszka, jabłko, gruszka, ......

Stopniowanie polega na dokładaniu kolejnych elementów (podobnie jak w naśladowaniu).

c) Uzupełnianie:

W sekwencji brakuje jednego elementu, dziecko wybiera odpowiedni element z dwóch podanych np. jabłko, gruszka, jabłko, .........., jabłko, gruszka,

dziecko ma do wyboru dwa obrazki: jabłko, gruszka.

d) Umiejętność uczenia się przez instrukcje słowne:

dziecko ma rozsypane obrazki (jabłko, jabłko, gruszka, gruszka) – polecenie:"Ułóż te obrazki"; dziecko

układa samo; obserwujemy, czy dziecko dostrzega możliwość ułożenia sekwencji; dziecko ma rozsypane obrazki

(jak wyżej) – polecenie:"Ułóż po kolei: jabłko, gruszka, jabłko, gruszka).

Inny rodzaj sekwencji to szeregi - mają regułę, ale elementy nie powtarzają się, np. porządkowanie

od najmniejszego do największego, od najkrótszego do najdłuższego, narastanie natężenia barwy, zwiększanie

elementów rysunku.

I tu też stosujemy najpierw:

- naśladowanie szeregu,

- kontynuowanie szeregu (dziecko ma zrozumieć obowiązującą regułę),

- uzupełnianie szeregu,

- działanie wg instrukcji słownej.

sekwencje ruchowe:

terapeuta wymawia bezgłośnie samogłoski, dziecko ma podać odpowiadającą jej literę spośród podanych liter;

terapeuta wykonuje ruchy naprzemienne (2 elementy), dziecko ma je powtórzyć;

sekwencje tematyczne – terapeuta odgrywa scenkę pantomimiczną (ubieranie i zapinanie kurtki), dziecko powtarza;

sekwencje czasowe – porządkowanie historyjek obrazkowych; określanie, co było najpierw, co potem.

sekwencje słuchowe:

terapeuta wymawia samogłoski: a, o, - dziecko je powtarza; układa litery; pisze odpowiednie litery;

przed dzieckiem leży pula obrazków, teraputa wymawia dwa słowa – dziecko układa odpowiednie obrazki;

trzy słowa – dziecko układa zachowując kolejność podaną przez terapeutę;

terapeuta mówi sylaby – dziecko je powtarza;

terapeuta mówi zdanie – dziecko powtarza;

dziecko wykonuje polecenia złożone: "Włóż misia do pudełka a klocek do koszyka".

Ad3 ) W toku rozmowy nastąpiła wymiana uwag i spostrzeżeń z procesu wdrażania z uczniami systemu Makaton.

Symbole są wdrażane, ale na razie nie weszły jeszcze do systemu komunikacji wzajemnej uczniów.

Ad4) Zaakceptowano kontynuację oznaczania w dziennikach zajęć symboli określających realizację treści

programowych zawartych w podstawie programowej, z zachowaniem oznaczeń z ubiegłego roku.

Ad 3) Przekazano bieżące informacje z życia Placówki, omówiono najbliższe imprezy wynikające

z kalendarza imprez, określono dzień wolny związany ze świętem Wszystkich Świętych i sposobem

funkcjonowania Placówki w ten dzień.

Protokółowała: Bogumiła Jurczyńska

Poprawiony: czwartek, 23 lutego 2012 09:42