Problemy rodziny dziecka z niepełnosprawnością PDF Drukuj Email
Wpisany przez Marta Ladra   
piątek, 08 marca 2013 15:23

Człowiek dowiadując się, że zostanie rodzicem, oczekuje swojego potomka z radością planując jego przyszłość. Narodziny dziecka niepełnosprawnego powodują u rodzica szok i załamanie, tym bardziej, że  informacja ta jest często niewłaściwie przekazywana i „spada na” rodziców przytłaczając ich.  Uczucia jakie rodzice przeżywają mają rozmiar traumy, kryzysu, z którego muszą się podźwignąć, aby żyć dalej. Wymaga to przeżycia żałoby- straty po zdrowym dziecku i zaakceptowanie myśli o posiadaniu dziecka niepełnosprawnego. Rodzice po etapie szoku przeżywają kryzys emocjonalny. Muszą dostosować swoje dotychczasowe plany do aktualnej sytuacji, przewartościować swoje życie. Jest to dla nich o tyle trudne, że często nadal zadają sobie pytanie dlaczego ich to spotkało? Często szukają przyczyn w sobie, nawzajem się obwiniając. Towarzyszą im negatywne emocje takie jak smutek, żal czy rozgoryczenie. Nowa sytuacja w wielu przypadkach zmusza, aby jedna ze stron poświęciła swoje plany zawodowe na rzecz opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym. Jest to źródło kolejnych konfliktów między rodzicami i frustracji obu stron, w związku z tym, że jedno (najczęściej matka) „poświęca się”, a na drugiego (ojca) spada ciężar utrzymania rodziny (dziecko niepełnosprawne często wymaga wieloletniej i wielokierunkowej opieki medycznej, co wymaga dodatkowych nakładów finansowych). Brak wsparcia z zewnątrz (informacji i wskazówek od specjalistów, placówki do jakiej dziecko uczęszcza, instytucji do jakich rodzic może się zwrócić z prośbą o pomoc) może spowodować, że rodzice będą tkwić w okresie pozornego przystosowania wiele lat. W ten sposób ich negatywne emocje odbiją się na dziecku, bo nieszczęśliwi rodzice to nieszczęśliwe dziecko. Otwarcie się rodziny na pomoc płynącą z zewnątrz, kontakt z innymi rodzicami również posiadającymi dziecko niepełnosprawne, a przede wszystkim przeżycie smutku związanego z diametralną zmianą swojego życia pozwala rodzicom przejść do etapu konstruktywnego przystosowania się do sytuacji. Poradzenie sobie ze swoimi emocjami pozwala rodzicowi widzieć się w nowej roli- roli rodzica dziecka niepełnosprawnego Rodzic zaczyna odczuwać autentyczną radość gdy widzi postępy u swojej pociechy, sam w aktywny sposób bierze udział w jego usprawnianiu. W rezultacie odzyskuje radość życia.

Psycholog: Zofia Pinkosz